،آری، گذشته ام مرا بیرون انداخته، پشت سرم دروازه هایش به هم کوبیده شده، یا شاید خودم تنها نقب زدم و فرار کردم
تا لحظه ای آزاد در رویایی از روزها و شب ها پرسه بزنم و در رویا ببینم که می روم
،فصل به فصل، به سوی آخرین فصل، مثل زندگان، پیش از آنکه، ناگهان، اینجا باشم
...با حافظه ای خالی
برادر من هميشه عكس هاتو مي بينم ! راسته كه تو قايق ران آب هاي زير زميني ؟ همون كه ظاهر رو از دهن مرده ها بر مي داره و اونا رو به جهنم مي بره ؟!؟